قاصدک

می‌تونم تو لحظه‌های بی‌كسيت، واسه تو مرحم تنهايی باشم

می‌تونم با يه بغل ياس سفيد، تو شبات عطر ترانه بپاشم ..

می‌تونم از آسمون قصه‌ها، واسه تو صد تا ستاره بچينم

می‌تونم حتی اگه دلت نخواد، واسه تو روزی هزار بار بميرم ..

می‌تونم با تو به هر جا برسم، توی خواب اسمتو فرياد بزنم

می‌تونم قصه‌ی ديوونگيمو، توی كوچه‌های شهر داد بزنم ..

می‌تونم تا به هميشه پا به پات، توی هر قصه كنارت بمونم

می‌تونم زير پر ستاره‌ها، واست از ليلی ومجنون بخونم ..

می‌تونه نگاه مهربون تو، منو تا مرز شقايق ببره

می‌تونه قشنگی برق چشات، منو از ياد حقايق ببره ..

می‌تونه صدای گرم خنده‌هات، همه قصه‌هامو رؤيايی كنه

می‌تونه گرمای مهربونيهات، همه زندگيمو مهتابی كنه ..

می‌تونه وجود سرد و خستمو، شوق ديدار تو مبتلا كنه

می‌تونه حس غريب بودنت، دردای زندگيمو دوا كنه ..

می‌تونی توخستگی‌های تنت، به من و شونه‌ی من تكيه كنی

می‌تونی با يه نگاه زير چشم، دل كوچيكمو ديوونه كنی ..

می‌تونن رازقی‌يای باغچه‌مون، تا هميشه بوی دستاتو بدن

می‌تونن حتی اگه خودت نگی، واسه من از عشق تو خبربدن ..

 وقتی سرت رو شونمه ..

درد و بلات تو جونمه ..

جون به جونم اگه کنند ..

خاطرخواهی تو خونمه ..

دلم می خواد باهات باشم ..

رفيق پا به پات باشم ..

سايه به سايه، دم به دم ..

بميرم و فدات بشم ..

تصدق رنگ چشمهات ..

نخواب بذار نگات کنم ..

هر چی دارم فدات کنم  ..

ستاره بارونت کنم ..

جونم رو قربونت کنم ..

هر روز تا غروب میشه دل برات بی تاب میشه ..

باز نگاه شیرینت  مثل یه سراب میشه ..

تا بیام صدات کنم جونم و فدات کنم ..

میگذری از پیش روم  نشه سیر نگات کنم ..

مثل مهتاب می مونی توشبای تار دل ..

مثل مرهم می مونی واسه حال زاردل ..

تا که باز تنها میشم تو ذهنم پا می گیری ..

تو سکوتو خلوتم تو دلم جا می گیری ..

تو کجایی که دلم واسه تو پر میزنه ..

درپی ردی ازت به هر جا سرمیزنه ..

همه دنيام مال تو همه غمهات مال من  ..

همه رويام مال تو همه دردات مال من ..

وقتی شادی گم ميشه تو نگاه ناز تو ..

باز سكوت مهری ميشه رو لبای باز تو ..

و قتی بی روح نگا ت يا نمی خنده لبات ..

می سوزم در تب تو دو ست دارم بشم فدات ..

همه دنيای منی همه رويای منی .. 

تو شبای بی کسيم ماه بيتای منی ..

تو گل ياس منی همه احساس منی .. 

گو هر وجودمی  تو تک الماس منی ..