گل را دوست دارم ، تو را هم دوست دارم . گل را برای بوییدن ، تو را برای بوسیدن ،

گل را برای یک لحظه ، تو را برای همیشه 

میخوای بدونی چه جور آدمی هستی ؟ عدد 777 را در 260 ضرب کن 

چه خوش خیال است ! فاصله را می گویم !! به خیالش تو را از من دور کرده ... نمی داند تو جایت امن است

اینجا .....  میان دلم .........

هر چی احساس قشنگ بود همه رو زدم به نامت ، سند قلبمو دادم تا یقین کنی میخوامت

ما پیغام دوست داشتنمان را با دود آتش به هم میرسانیم / نمیدانم آن سو برای تو تکه چوبی هست ؟ من اینجا


جنگلی را به آتش کشیدم ...!


من برای نبر با تاریکی شمشیر نمی کشم ، چراغ می افروزم .   زرتشت


مواظب باش به جزیره آدم خورها نری ، آخه تا بیای ثابت کنی آدم نیستی خوردنت ! چون اونها که فرشته ندیدن

فکر کردن درباره موفقیت ذهن را به سوی نقشه های موفقیت آمیز رهنمون می کند .  ( دکتر شوارتز)


زندگی تعادلی میان بخشیدن و گرفتن است .      ( انتونی رابینز)


بزرگ اندیش باش تا به نتایج بزرگ برسی                      ( لوبون)


آن چه هستید نتیجه افکارتان است   ( وین دایر )


بالا را می نگرم تا فقط روشنایی را ببینم و هرگز برای دیدن سایه ام به پایین نگاه نمی کنم ، حکمتی که باید


انسان بیاموزد                 ( هوگو)


انسان همان چیزی است که باور دارد .                    ( آنتوان چخوف )


فکر خوب معمار و آفریننده است                  ( دیل کارنگی )


وجود ما به منزله باغی است که اراده ما باغبان آن است             ( شکسپیر)

بیست رو ضربدر 777 کن بعد جوابشو ضربدر 13 کن ، هر چی شد تو همونی


آنقدر  عزیزی که برگ درختان برای بوسیدن جای پایت انتظار پاییز را می کشند


الهی زندگیت طعم عسل شه ، دعای دشمنت هی بی اثر شه ، ستارت تا ابد با کوک بمونه ، سیاهی راه خونت را ندونه ، الهی مرغ عشق آرزوهات سر شب تا سحر یکدم بخونه


گاهی وقتها سکوت فریاد معرفته ، گرچه ساکتیم ولی همیشه به یادتیم


تنها اوست که میداند بهترین در زندگی تو چگونه معنا میشود ، من آن بهترین را برایت آرزو میکنم


این دنیا عجیبه تا مریض نشی برات گل نمیارن ، تا گریه نکنی نوازشت نمی کنند ، تا فریاد نکشی به طرفت برنمیگردن ، تا نمیری نمی بخشندت و تا پیام ندی بهت پیام نمیدن


در کارگاه آفرینش ، آنکه بیشتر خراشیده می شود قیمتی تر است


وقتی داری بالا میری با مردم مهربون باش و فروتن ، چون وقتی سقوط می کنی از کنار همین مردم رد می شی


دوستان من مثل گندمند یعنی یک دنیا برکت و نعمت . نبودنشان قحطی و گرسنگی است و من خوشبختم که زردی خوشه های گندم در اطرافم موج میزند ، مهربانی ات را قدر می دانم و آنرا در سیلوی جان نگهداری خواهم کرد