قاصدک

قدر چشم های تو را هیچ کس ندانست جز عاشقت / اما خوب میدونم که این عشق هرگز نبوده لایقت / ترسم از روزیست که می خواهی کنی ترک مرا /  دست بیداد فلک موجی زند بر قایقت .
 

فکر من نباش مسافر ، به سپیده ها بیندیش /  چشم فرداها براهه ، راه سختی مانده در پیش .
 

زیستن در فراغت دشوار بود اندک زمانی  /  اینک در فراغت محال است زندگانی / مهر تو همچون اکسیر جوانیست / عشق پاکت سرمایه ی جاودانیست .
 

روزگارت بر مراد / روزهایت شاد شاد  /  آسمانت بی غبار /  سهم چشمانت بهار / قلبت از هر غصه دور / بزم عشقت پر سرور / بخت و تقدیرت قشنگ / عمر شیرینت بلند /  سرنوشتت تابناک / جسم و روحت پاک پاک .
 

خیلی وقته چشمهایم از فکر تو بارانیست  / سال هاست دریای دلم از عشق تو طوفانیست / دیگر کاسه ی صبرم شده لبریز از درد بی تو بودن /  خدایا انتظار دیدن یار چقدر طولانیست .
 

قسم به تین و عنکبوت ، به مرغ باغ ملکوت  /  از ته دل برات میگم ، دنیا فدای تار موت .
 

آتش زدن دل اگر عشق هست /  خاکسترای دلم رو به باد نفست بسپار .
 

دوست آن نیست که از دوست سیر شوید  /  دوست آن است که با آن پیر شوید .
 

شب ها آمدند ، روزها سپری شدند و تو همان خوب دیروزی .
 

دوریت اندوه پاییز ، سکوتت سوز زمستان ، لبخندت شکفتن بهار ، نگاهت گرمای تابستان ، جلوه گاه چهار فصلی ، خیلی عزیزی به خدا .

خورشید مردد است ، کمرنگ شده /  هر چیز که دست می زنم سنگ شده / انگار که حال و روز دنیا خوش نیست  / شاید که دلت برای من تنگ شده ؟

سبدی عشق در اندیشه ی من  /  که پر از گل بدهم هدیه به تو / غافل از آنکه تو خود ناب تری / یک جهان گل بخورد غبطه به تو .
 

با نگاهم یه نگاهی به نگاهت مینگاهم /  که نگاه بر نگاهت زده آتش به نگاهم .
 

تو آسمون قلبم خدا خودش نوشته /  یه لحظه با تو بودن آخر سرنوشته .
 

چترت را کنار ایستگاهی در مه فراموش کن ، خیس و خسته به خانه بیا ، نمی خواهم شاعر باشی ، باران باش ! همین برای هفت پشت روییدن گل کافیست .
 

دلبسته ی تو هستم لازم به گفتنی نیست  /  مهری که با تو بستم هرگز شکستنی نیست .
 

بعد از این بگذار قلب بی قراری بشکند / گل نمی روید ، چه غم گر شاخساری بشکند / کاروان غنچه های سرخ روزی می رسد  /  قیمت لبهای سرخت روزگاری بشکند .
 

خداوندا عزیزم را تو یاری کن / پناهش باش و در حقش تو کاری کن / الهی هرچه میخواهد نصیبش کن / خدا بر لبش لبخند جاری کن .
 

هیچ خاری در سایه ی گل ، احساس خاری نمی کند ، تقدیم به گل روزگار .
 

به خدا عشق به رسوا شدنش می ارزد /  به مجنون و به لیلا شدنش می ارزد  /  دفتر قلب مرا واکن و نامی بنویس  /  سند عشق به امضا شدنش می ارزد / گرچه من تجربه ای از نرسیدن هایم / کوشش رود به دریا شدنش می ارزد