گرمی دستها
اسم تو قشنگ ترین قصه برای گفتنه
اسم تو قشنگ ترین قصه واسه شنفتنه
غنچه ی نجیب اسم تو روی باغ لبم
بهترین غنچه ی لذت برای شکفتنه
لحظه ی طلایی نوازش گیسوی تو
مثل ناز دست روی خواب چمن کشیدنه
داغی وسوسه ی گرفتن دستای تو
کوره ی بزرگ خورشید و توی خواب دیدنه
تو چی هستی که تماشا کردنت
مثل پر به آسمون گشودنه
تو کی هستی که تمام لحظه ها
بی تو بودن ، مثل با تو بودنه
زیر نور خیس بارون ، مخمل سبز چشات
جنگل جادویی در به دری های منه
گیسوی بلند تو ، که شعری از رهاییه
زنجیر سیاه موندن برای پای منه
چگونه فراموشت کنم تو را، که از خرابه های بی کسی به قصر سپید
.عشق هدایتم کردی
عاشقی بی قرار و یاری با وفا برای خویش ساختی.
آهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی، و برای اشک های او شانه هایت را
ارزانی داشتی و با صداقت عاشقانه ات دلش را بدست آوردی
چگونه فراموشت کنم تو را، که سال ها در خیالم سایه ات را می دیدم،
و طپش قلبت را حس می کردم، و به جستجوی یافتنت به درگاه
پروردگارم دعا می کردم،که خدایا پس کی او را خواهم یافت
چگونه فراموشت کنم تو را،
که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کردم
برایم تمامی اسمها بیگانه شده اند و همه خاطرات مردند
دستم را به تو می دهم،قلبم را به تو میدهم،فکرم را نیز به تو می دهم
.بازوانم را به تو می بخشم،و نگاهم از آن توست و
شانه هایم که نپرس،دیگر با من غریبه اند و تمامی لحظات تورا
میخواهند و برای عطر نفسهایت دلتنگی می کنند
چگونه فراموشت کنم تو را،
قلب عاشقم را به تو هدیه کردم
پیشترها عشق را نمی شناختم،بهتر بگویم با عشق رفاقتی نداشتم
عشق را با تو شناختم و دلم میخواهد که با یاد تو همیشه عاشق بمونم
دل و فکرت را به مهران بده،سرت را روی شانه هایش بگذار
وبگذار عطر کلماتتون میان هم قسمت بشوند
الهی! در شگفتم